ЕНДЕК

„Пипај ми вo џигер, ама не ми пипај патриотизам“

Надвор, народов се „дупна“ од свирење и веење знамиња, а бензинот поскапе, а и ладно е. Стварно не ми е јасно зошто сме толку „плитки“?! Си имаме многу поголеми проблеми, отколку да се секираме дали тие 14 дечки ќе си ја подадат топката.

„Билдаме“ национализам, од заслепеноста на народот. И најжално, тоа ние самите си го правиме. Ни Грујо ни е крив, ни Бранко, ни НАТО, ни ЕУ.
Сите сме дел од ова.
Немојте да ме сфатите погрешно, мене ми е многу мило што ракометот зема толку голем замав. Играв 10 години ракомет, кога ситуацијата во овој спорт беше бедна, па редно време беше овој спорт да почне да се цени.
И јас твитнав „Излези момче…“, и јас панично купувам пиво во „5 до 12“, за да гледам ракомет со ќеиф … но веќе, сите границите се преминаа.

Данска, Шветска, Полска, Германија … овие земји навиваат мирно, седејќи со некои балончиња и, буквално, се забавуваат на спортски натпревар. Нема да бидат поголеми патриоти ако пејат „Komm Junge…“ и се потресуваат. Ние сме тие со комплекси што креваме галама, доживуваме нервен слом, и најжално, одиме во Ниш и чкртаме по ѕидови - „Србија е Македонска земја“. Затоа што си имаме проблеми со националниот идентитет и сега мораме да свириме и да вееме знамиња, за што?

Што би се случило и да бидеме прваци? - Ќе ги потапшаме по рамо сите ракометари, ќе профрчат по неколку илјади евра за секој од нив, некој брз трансфер, тие ќе си се вратат во матичните клубови, каде што ќе бараат повисока плата, а ние ќе си се вратиме на старите проблеми, само овојпат, со пехар за во новата барокна витрина.

Изминативе 2 недели: ќе ни се одземеше интернет слободата - никој уво не го заболе; се запали македонското знаме во Струга, на наша територија - исто; Скопје почнува да личи на циркус; Имиња на општини ќе се мењаваат; Пратенициве секој ден се „препукуваат“; ИСТО! ИСТО! ИСТО!

Единственo, континуиранo, e што се потврдија 3 работи кои веќе ги знаевме:

1. Тешки преваранти сме.
- #1000срца беше најактуелно денес. Дали Владата, дали Македонски железници или народот што се „шлепал“, сеедно, се потврди дека сме „вечити“ преваранти, а у с’пат и дека упорно одбиваме да се научиме на добра организација, па макар тоа да било и стоење пред врата и читање список.

2. Можеме да собереме народ да гледа „фрлање топка“, а не можеме да собереме народ да се бори за своите права и против тортура.
- За ракометот, само во првата фаза од групите, во Ниш се свртеле повеќе од 20.000 македонци, додека за #протестирам во сите денови немаше толку луѓе! Толку.

3. Порадо би фрлиле 100 евра за спорт, отколку за самонадградување.
- Во Србија, ми се чини отиде секој. Дали имал пари, дали немал, не е важно. Деновиве, на facebook испаднаа дури и оние „социјалци“, што скоро да немаат леб да јадат, па си дозволија да отидат до Београд и да бидат „патриоти“. 
Епа народе, наместо да ги фрлате тие 100 евра по српските кафани, запишете некој курс, што ќе ве надгради лично и ќе ви донесе некоја пристојна работа. Барем курс по англиски, за кога ќе одите на олимпијада со ракометарите, да можете во Лондон едно пиво да нарачате.

Радувајте се на спортските успеси, плачете на спортските неуспеси, но жално е тоа што само со спортот можеме да си го полниме националното его.